48 saat diliminde internet medyasında ismail haniyye nin selahattin demirtaş a "biz de diyarbakır ı özgür görmek istiyoruz(!)" demişliği yayınlandı.inanamadım,aynen şöyle düşündüm "asparagas döşenmiş şerefsizler,biz bunlara mı yardım ettik,diye insanlar kıllansın düşüncesi ile yazmışlardır,çamur at izi kalsın".bunları parça parça zihnimden geçirdim.internette o haberin altına aynı düşündüğüm şekilde yorumlar düşülmüştü.bir yorum da ben yazayım dedim ama,benim yorumlarım,özgür basın (!)milliyet,vatan gibi internet gazetelerinde yayınlanmadığı için vazgeçtim.en azından burada kullanırdım.akabinde haniyye den yalanlama geldi.n'oldu şimdi şerefsizler,kime hizmet ettiniz,yine siyonistlere.bir kaç hafta sonra filistin ile ilgili arkadaş ortamında yaptığımız sohbetlerde bunu önüme koyarlar "bu adamlar değilmi,diyarbakır için özgürlük isteyen?"lakırtılarınla cebelleşir dururum.tıpkı bir facebook efsanesi haline gelen "aslında orada 80 şehit var,ama hükümet bunu gizliyor,çünkü anayasanın bir maddesine göre 50 nin üzerinde şehit olursa hükümet düşer" palavrası gibi.üzerinden 2 ay geçmesine rağmen,bunu birilerine söylediğimde "ama var öyle bir şey(!)" tarzı salaki bir cevapla karşılaşıyorum(cahilimiz çok).
