balıkçının peşinde

gururlarımız...kayra ve duru

bizim veledler 2.sınıfa gidiyor.geçen hafta sbs denem sınavı olmuşlar.bu 3.sınavdı.ilk iki sınavda dereceleri iyiydi,ancak son deneme imtihanı özellikle kızım için mükemmeldi.çünkü;11.283 kişi içenden sıfır hata ile 1.olmuştu.oğlum mu? o da 2 hata ile 163.olmuş.bunlar ne güzel şeyler,bir baba için,bir anne için.gurur duyduk.biri sınıfın birincisi,diğeri ikincisi.hıı,onlar ikiz ve maalesef aynı sınıfta okuyorlar.maalesef diyorum;biz onları ayrı sınıflara vermiştik,ancak öğretmen probleminden dolayı o sınıftan almak zorunda kaldık.o da kardeşinin sınıfını istedi,biz de hayır diyemedik.kızım ilk zamanlar kardeşinin aynı sınıfa gelmesini istemiyordu :) kardeşi ile rekabet etmek istemiyordu çünkü :).kardeşinin daha baskın çıkacağını düşünmüştü,daha güçlü olduğunu düşünmüştü.aslında ilk zamanlar daha baskındı erkek kardeşi,zamanla yavaş yavaş kızım,oğlumu geride bıraktı.erkek de dikkat dağınıklığı var,o da bilgisayar ve oyun takıntısı yüzünden.imtihanlarda bile "bir an önce bitsin,çıkıp top oynayayım"derdi var.evde ders yaparken dersini hızlıca bitirip,bilgisayarda oyun oynama telaşında.kızımın ise böyle saplantısı yok.arada bir girer bakar,az-buz bir şeylerle uğraşır ve sıkılır.çalışan kazanıyor.her ikinizi de seviyorum,teşekkürler çocuklar.

Allah size de nasip etsin :)

bildiğiniz gibi benim ikizim var.bir kız,bir erkek ve yaşları 8.ikinci sınıfa gidiyorlar ve derslerinde de başarılılar.okul eğitim düzeyi nedir,bilmiyorum ama,sınıfta başarısız öğrenciler varmış,demek ki bizimkilerin başarılarını,başarı sayabiliriz.çalışkanlıkta sınıfın ilk üçü içindeler.bazen biri öne çıkıyor,bazen diğeri,bazen de bir başka arkadaşları var,o öne çıkıyor.öğretmenleri,her ikisinden memnun ve onlar üzerinden de mutlu.ikisinin başkaları ile değil,birbirleri ile yarıştıklarını söyledi.kızım ne zaman erkeği sollasa,erkek kızımı dövmeye kalkıyor :) kızım da azimle,inatla oğlumu geçiyor.oğlum ne zaman "ben senden daha akıllıyım"dese,kızım hemen "ama,bugün ben matematikten 100 aldım,sen 96 aldın" veya "türkçede ben sınıfta kimsenin bilemediği soruyu bildim,sen naptın" gibi kızdırıcı cümleler kurunca,oğlum "hurraaaa,saldırıya geçiyor".bir taraftan gıcık bir şey , bir taraftan onur verici bir şey :)

2.sınıf 2.dönem başkanlık seçimi

bu da benim doğum günümden bir kuple olsun (başkanlık kutlaması değil)

bu kez yarışı,duru kazanmış :) . kayra kendini biraz madara olmuş hissetmişti.çünkü,kayra kendini daha popüler hissetti her zaman ;) .6 çocuk aday olmuş,3 kız 3 erkek olarak.ilk turda duru ve kayra diğer arkadaşları arasından sıyrılmış olması aile olarak bize gurur verdi.başkanlık seçimi şeklinde son tura kayra ile duru beraber girmişler 3lü kademeli seçim sonucunda duru,kayra yı bir oyla geçip sınıf başkanı olmuş,kayra da yardımcısı :) .bizi onurlandırdıkları için onlara teşekkür etmek borcumuz herhal.

kayra

oğlumla satranç oynuyoruz.başım biraz sancılı.oğlum da ıslık öttürüp duruyor ve öttürmemesi için ısrar ediyorum,o "tamam baba" deyip devam ediyor,5 mi 10 mu kaç uyarıdan sonra,şaka kaabilinden gidip elektrik bandı alıp ağzını bantlıyorum,o,o bantın aralığından da yine bir name tutturuyor beni deli etmek için :)

blog

bizim veledlere blog açtık.iki akşamdır evde bir blog yarışmasıdır gidiyor...kızım da oğlum da kendi blogunun daha güzel görünmesi ve daha çok ilgi çekmesi için var güçleri ile bizi de esir alıyor.kızımın blogu http://durucablog.blogspot.com , oğlumunki de http://karakayra.blogspot.com .kayra nın blogu da aslında kayracablog.blogspot.com du ancak,onu biz bir şekilde kaybettik :) .tekrar geri almak için uğraşımız devam ediyor.dün akşam çok sevdiğim leyla ile mecnun u , oğlumun "baba şu gadget ne işe yarıyor?" "baba şununla ne yaparım?"soruları yüzünden seyredemedim,o kadar yani :) du bakali , şu blog yarışması,evde büyük kavgalara doğru yelken açacak sanıyorum ama hadi hayırlısı...

sınıf başkanlığı yarışı

bu ara ihmal ediyorum yine blogumu.bir şeyler yazmıyor ya da yazamıyorum,bir yığın sebepten dolayı.

aile tarihine not düşmek adına bir şeyler yazayım bugün dedim.:)

geçenlerde bizim ikizlerin sınıfında sınıf başkanlığı seçimi yapılmış.öncesinde aday adayları açıklanmış,bizimkilerin her ikisi de aday adayı,sonra aday olmuşlar.bu süreçte herkes bir kaç isim yazıp öğretmene vermiş(yani sınıftaki sevdikleri isimleri yazmışlar).bu süreç sonucunda ortaya çıkan isimler başkanlık seçimine girmiş.hem kayra,hem duru aday olmuşlar.kayra 11 oy ile sınıf başkanı,8 oyla bir başka arkadaşları da yardımcısı,duru da 5 oyla seçilemeyen aday olarak kalmış.duru "baba beni bu sınıf sevmiyor" gibi bir serzenişte bulundu doğal olarak.ona "genelde erkeklere oy verme meyili insanlarda vardır"ı anlatana kadar göbeğim çatladı.o da bana "ama baba,sınıfta 10 kız var sadece 4 ü bana oy vermiş,inanabiliyormusun?"diye tekrar tekrar sorup duruyordu.anlatmakta güçlük çeksem de sonunda anlatmayı başarmıştım :)

büyüdük ve aynı gün ikimizde oruç tuttuk :)

evet,bugün tarihe not düştük.7.ağustos.2011.ikizlerim 7.5 yaşında aynı gün oruç tuttular.kızımın bu ikinci oruç günüydü.oğlum iftara 5 dakika kala parmağını pudra şekerinin içine daldırdı ve ardından ben orucumu bozdum diyerek başladı ağlamaya.yanlışlıkla olunca oruç bozulmaz deyip,kitaptan da okuyana kadar ikna olmadı :) .neyse ki; orucun bozulmadığını anlayınca ağlamayı kesti.

resimin birinde daha 1 yaşındalar,Allah bugünleri de gösterdi.Bu uzun günlerde hem de 7,5 yaşında,hiç zorlanmadan oruç tuttular.bir önceki gece sahura hep beraber kalktık(ben,eşim,kızkardeşim ve oğlum zaten ayaktaydık)kızım uyumuştu.o da kalktı,çok zevkli olduğunu söyledi sahura kalkmanın.halbuki uyuyalı 5 dakika olmuştu.saat 03.00 te masaya oturduk,03.30 gibi kalktık.oğlumun ilk ciddi oruç denemesi olacağından "doymamaktan korkuyorum"demesiyle hepimiz bir güldük.ertesi gün(pazar günü)saat 13.00 te kalktılar ve iftara kadar hiç açlık,susuzluk çektiklerinin belirtisini göstermediler.ramazanın 7.gününü tüm aile oruçlu geçirmenin mutluluğunu yaşadık.Allah herkese nasip etsin,amin.

ÇANAKKALEDEYİZ...

en son atatürk ün gözetleme yerinden de gözetledik,müthiş bir yer,her yere hakim konum.hayran kaldık,bu görüntüye hepimiz...

...ve güneş batarken,dönüş yoluna girmeden son çektiğimiz resim.

Allah bu topraklarda şehit olanlara rahmet eylesin...size minnettarız...baba,oğlu,kızı ve türkiye

ÇANAKKALEDEYİZ...

"Allah'ım şehitlerimize ettiğim duaları kabul et,amin." "baba,o duayı benim için edermisin?"

kızım siperlerde koştu,durdu,hatta "burada kalalım,dönmeyelim baba" bile dedi.

siz rahat uyuyun,biz buradayız,torunlarınız burada...

babam da burada...

ÇANAKKALEDEYİZ...

biz buralardayız...cesarettepe de...

ÇANAKKALEDEYİZ...

kimi zaman,çocukça davranıyoruz,kimi zaman hüzünleniyoruz,ama biz çanakkale deyiz.idrak ediyoruz iki kardeş,çocukça ama idrak ediyoruz bir şekilde...

ÇANAKKALE ŞEHİTLİKLERİNDEYİZ...

binlerce şehit ismi geçiyor,binlerce avustralyalı anzak ismi geçiyor,taşlarda.bir tanesi gözüme çarpınca resmini çekme ihtiyacı duydum.belki başka şehitliklerde de vardır ama,zamanımız çok değildi ve gördüğümü resimleyeyim hiç olmazsa dedim,bu ayrıştırmacılık değil,öyle algılansın istemem."ahmet oğlu hüseyin 23 sürmene"

her yer mezarlık aslında,bastığınız yerlerin altında kimler var bilmiyorsunuz,siz yere basarken,yere basmaktan muaf sayan bir kudret varmış hissi ile dolaşıyorsunuz o topraklarda.bir vefa sergilemenin affı ile gözlüyorsunuz her yeri,her yer de sizi.ben 45 yaşında gittim,çocuklarım 7 yaşında.

ÇANAKKALE'DEYİZ...

çanakkale dahilindeyiz artık.fatih sultan mehmet'in yaptırdığı surları gezdik,çanakkale savaşından arta kalan şarapnel parçalarının ve mermi artıklarının sergilendiği yerleri gezdik.

ÇANAKKALE'YE GİDİYORUZ...

yolları aşıyoruz,gidiyoruz,gidiyoruz,hem sohbet ediyoruz,hem resim çekiyoruz,gittiğimiz yolları bazen ben,bazen,kızım,bazen oğlum belgeliyoruz.

ÇANAKKALE'YE GİDİYORUZ...

evet,çanakkale ye gidiyoruz.önce sabahleyin kahvaltı yapıyoruz.kızım,oğlum ve ben.o orada sohbet ediyoruz.ben "ben de çanakkale ye ilk kez gidiyorum,sizin sayenizde diyorum" kızım da "niye sen daha önce gitmedin baba?"diye soruyor.hemen oğlum atlıyor "o nun babası yoktu,o yüzden o nu götüremedi!,iyi ki bizim babamız var !"diyor ve benim gözlerim doluyor.evet,çocuklarım iyi ki babanız var,iyi ki sizler varsınız !

duru kayra piknikteyiz...

duru kayra piknikteyiz...

yine kayra (bilmeyenler için kayranın yaşı 7)

kayra,babasına "baba biliyormusun? annem,bana şiddet oyunlarını ve silahlı oyunları yasakladı!"

annesi hemen söze girer "ben yasaklamadım,silah ve şiddet içeren oyunları oynamanı istemiyorum sadece"

kayra da buna cevaben "annee, sen şimdi silah var diye beni askere de göndermezsin!"