yar...

"Yar!" ne hoş bir kelime. Tam karşılığını bulduğunda...
"Yar!" dediğinde, ve karşıdan ses aldığında,ne güzel bir duygu yaşatır adama, ya da kadına.
Yar, en güzel zamanlarını paylaştığın,en acı günlerinde yarenlik edebildiğin olabildiğinde,çook şey ifade eder. Bu kelime de değerini bulamayanlardan,yazık!
İçi doldurulamamış bir yar deyişin hiç mi hiç anlamı yoktur.Yarin, bu sesi duyduğunda,sımsıkı sarabilmeli seni. O an, en kötü anın ya da en mutlu anın olsa da.
Hala sesleniyorum; "Yar!" "Yar!" "Yar!" diye...
Her seslenişte daha da yarıldığını hissediyor insan!

irşad

Sevgilim güvenme güzelliğine,
Senin de saçların tarumar olur;
Aldanma talihin pembe rengine,
Hayatın uzun bir intizar olur.

Sevgilim her insan doğarken ağlar,
Çiçeklerle açar sularla çağlar,
Rehgüzarı olur bahçeler,bağlar,
Nihayet isimsiz bir mezar olur.

Sevgilim baksana bir yanda gülen,
Bir yanda gözünün yaşını silen,
Kimi benim gibi erir derdinden,
Kimi senin gibi bahtiyar olur.

Sevgilim senin de geçer zamanın
Ne şöhretin kalır, ne hüsn-ü anın,
Böyledir kanunu kahpe dünyanın,
Dört mevsim içinde bir bahar olur.
Kemalettin Kamu (1901-1948) -Hayatı, şahsiyeti ve şiirleri)